Blog : Sprookjestuin

De doorgang lag wat verscholen tussen de buitenmuur van het oude huis en de dicht begroeide dikke hoge heg. Daarachter ontwaarde de kleine tuin zich in volle glorie. Mijn trouwe viervoeter liep al enthousiast snuffelend deze kleine tuin in alsof hij al wist wat voor aangename verrassing mij daar te wachten stond. Wat ik opeens zag was een kleine tuin, maar niet zomaar een kleine tuin. Hier, achter deze enorme heg bevond zich een rustige oase in een drukke wijk op een zeer warme zomerdag. Het was eigenlijk een ware sprookjestuin.

Ik was even daarvoor met mijn hond een korte avondwandeling gaan maken. De nadruk lag op kort want het was erg warm en daar houden mijn hond en ikzelf bepaald niet van. Op een achterliggend grasveldje kwam er een voor mij bekende dame met haar hond vrolijk aangewandeld. Ze had ook een oude maar sierlijke grijze plantenbak bij zich. Laat mij raden zei ik, jou kennende ga jij die pot schilderen. Ja natuurlijk zei ze lachend, je kent me toch ? Alles krijgt bij mij altijd een vrolijke kleur. 
Ondertussen had zich nog een andere hondenbezitster aan het gezelschap toegevoegd en ook zij begon over de te schilderen bloempot. Het gesprek zette zich aangenaam voort, waarbij ook, onze blijkbaar gezamenlijke passie, voor mooie kleurrijke stadswijken en gebouwen werd gedeeld. Ik en de andere vrouw werden spontaan uitgenodigd om even mee te lopen om naar een blijkbaar kleurrijk ingerichte tuin te komen kijken. 

Dus daar stond ik dan opeens. Midden in de tuin tussen gezellige meubels welke allen waren bedekt met kleurrijk zelfgemaakte kleden. Ook lagen er fraaie karpetten op de grond en keek ik naar mooie zelfgeschilderde kleine vogelhuisjes welke weer werden afgewisseld door allerlei andere kleurrijke voorwerpen die er hingen. De tuin stond eigenlijk helemaal vol, maar dat was niet erg. Alles leek in harmonie en paste perfect bij elkaar. Wel vroeg ik mij overigens af waar de nieuw te schilderen plantenbak moest komen te staan. 
De mooie rozen en bloeiende fuchsia’s geurden volop en de aardbeienplantjes stonden er eveneens fris bij. Deze vrolijkheid werd nog eens versterkt door de avondzon die zijn gouden stralen wierp door de rood gele parasol. Deze creëerde een sfeervol kleurrijk licht in de tuin.
Het werd in de buurt al wat stiller en de temperatuur was nu heel aangenaam. Een gevoel van rust overviel mij. Hoe bijzonder is het toch altijd weer dat een sfeervolle omgeving je direct een goed gevoel kan geven. 

We spraken nog wat met z’n allen door over creativiteit, zelf te maken schilderwerken en mooie muziek. Samen met mijn trouwe viervoeter, die inmiddels de waterbak ter plaatse geheel had leeggedronken, verlieten we deze mooie tuin. Ik zat opeens ook weer boordevol mooie ideeën. Ja, ik ga mij weer meer bezig houden met tekenen, schilderen, tuinieren en andere kunstuitingen. Althans dat heb ik mij voorgenomen, dat is mijn intentie. Wat echter nog veel mooier is aan dit verhaal, is dat mensen elkaar zomaar kunnen inspireren. Vaak zit dat in maar kleine dingen. In dit geval in een kleine maar kleurrijke sprookjestuin. Een tuin die eigenhandig en geheel naar eigen idee is ingericht. Waar alle liefde, ziel en zaligheid is ingestopt. Ja, dat inspireert. De inspiratie ligt gewoon voor het oprapen, als je er maar op let. Maar vooral ook als je open durft staan staan voor het verhaal en de mooie ideeën van een ander.

Peet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.